Resultaten

Na drie jaar onzekerheid heeft staatssecretaris Wiebes op 1 juli 2015 eindelijk de langverwachte oplossing voor het pensioen in eigen beheer gepresenteerd. Hoewel, het is slechts een richtinggevende brief met oplossingen, zonder de geopperde varianten te concretiseren. Laat staan te laten vergezellen door een wetsontwerp. Even was er hoop op ( of vrees voor) een volledige belastingherziening waardoor het DGA-pensioen weer onderaan de prioriteitenlijst zou belanden. Door het opblazen van het politieke overleg over deze herziening toont Wiebes alsnog daadkracht door dan maar het DGA-pensioen te gaan concretiseren.

Wiebes introduceert twee alternatieven naast het in stand houden van het pensioen in eigen beheer regime (PEB). Deze twee alternatieven zijn de ‘oudedagsbestemmingsreserve’ (OBR) of ‘oudedagssparen’ (ODS). De OBR is de variant die al door Weekers is geopperd, de ODS is de variant op de OBR die enkele knelpunten wegneemt.

Het is opvallend dat de variant die de uitdrukkelijke voorkeur van Wiebes heeft, het oudedagssparen (ODS), relatief weinig aandacht krijgt in de brief. De oudedagsbestemmingsreserve (OBR), geïntroduceerd door Weekers eind 2013 als dé oplossing voor de door hem genoemde nadelen van PEB, wordt uitgebreid toegelicht maar blijkt, na nadere bestudering door Wiebes, toch niet dé oplossing te zijn. Maar goed dit past uitstekend in het paradoxale karakter van dit dossier. We halen een paar opvallende verschillen en overeenkomsten naar voren

Hoewel het oorverdovend stil is aan de kant van de Staatssecretaris en iedereen op zijn ideeën wacht over de toekomst van het DGA pensioen in eigen beheer, woedt er in de accountancybranche een discussie over de correcte verwerking van de pensioenverplichting in de jaarrekening en, in het bijzonder, de stelselwijziging. Als actuarieel specialisten hebben wij dit jaar in eerdere uitgaven al onze verbazing geuit over de vermeende onduidelijkheid over de toe te passen parameters uit Richtlijn 2014-4 in de berekening van de commerciële pensioenvoorziening. Nu gaat de discussie over een gevolg van deze Richtlijn, te weten de verantwoording van de stelselwijziging. Rik Beintema en Bernhard Kraan AA van Bentacera, een betrokken abonnee, hebben wij gevraagd om hun visie hierop met u te delen. Hun standpunt geven wij hieronder onverkort, zonder hierop inhoudelijke wijzigingen te hebben toegepast, weer. Wij nodigen
lezers uit om te reageren op de stelling: “Er is geen sprake van een actieve latentie als gevolg van de stelselwijziging op grond van Richtlijn 2014-4”

De staatssecretaris van Financiën heeft de zoveelste door hem gestelde deadline om duidelijkheid te verschaffen omtrent de toekomst van het DGA-pensioen wederom niet gehaald. Deze deadline stond nu op 1 mei jongstleden. Vandaar ook dat wij als redactie gemeend hadden deze uitgave van Pensioen up to Date volledig in het teken van de nieuwe plannen te stellen. Dat verklaart waarom dit nummer zo laat verschijnt, hopende op nieuws vanuit Financiën. Helaas, dit keer dus zonder een analyse van de plannen van Wiebes. Want die zijn er, bij het te perse gaan van dit nummer, nog niet. Erg vervelend bovendien is dat ons actualiteitenseminar, dat we jaarlijks organiseren samen met Wolters Kluwer, tot twee keer toe is verzet. Tot teleurstelling van vele betrokken abonnees die zich al hadden ingeschreven om bijgepraat te worden door Kees Beishuizen en Ben Schuurman. De planning van dit seminar wordt nu over de zomerperiode heen getild. We houden u op de hoogte!

Luisterend naar geluiden uit de adviespraktijk van lezers van dit blad kunnen wij concluderen dat ruim de helft van de DGA’s die eens pensioen in eigen beheer opbouwden, de pensioenopbouw intussen heeft gestaakt. Behoudens een verplichting tot voor-indexatie indien opgenomen in de oorspronkelijke pensioenovereenkomst, nemen de pensioenaanspraken niet verder toe. De pensioenverplichting blijft wel toenemen door actuariële oprenting.